اثر The Weave ساختمان آموزشی توسط Yuchen Qiu برنده بسیار ارزشمند جایزه پرافتخار 2026 جایزه برنزی A' Design Award در دسته‌بندی رقابتی طراحی معماری، ساختمان و سازه است.

برنزمعماری· 2026

The Weave ساختمان آموزشی

توسط Yuchen Qiu

مشتری: Studio Liminal

برنده جایزه برنزی A' Design Award در دسته‌بندی معماری

5,233

برنده تأییدشده جایزه

تأیید وضعیت جایزه برای #181654

مشاهده در A' Design Award بیانیه مطبوعاتی نشان جایزه

رنگ‌ها

طراحی

درباره The Weave ساختمان آموزشی

«ویو» (بافته) یک ساختمان آموزشی است که از طریق بازکاربری تطبیقی یک مدرسه دولتی با ساختار بنایی و پلان H شکل در شهر نیویورک، ایالات متحده آمریکا خلق شده است. رابط مرکزی برداشته شده و با یک آتریوم از چوب مهندسی‌شده (مس تیمبر) و شیشه کم‌آهن جایگزین شده که یک فضای مشترک یادگیری را شکل می‌دهد. یادگیری به‌صورت چرخه‌ای از آموزش، تمرین و بحث یا تأمل سازماندهی شده است. این فضای مشترک، این شیوه‌ها را با مسیرهای گردش قابل مشاهده، لبه‌های مطالعه و پله‌های تجمع به هم پیوند می‌دهد. نور روز و جهت‌یابی روشن به استفاده روزانه کمک می‌کند. استفاده مجدد از پوسته بنایی و ساخت‌وساز چوبی، کربن نهفته و پسماند ساختمانی را کاهش می‌دهد.

تقدیر

درباره جایزه برنزی A' Design Award

The Weave ساختمان آموزشی برنده جایزه برنزی A' Design Award است، شناختی بسیار معتبر که به طراحی‌های برجسته‌ای اعطا می‌شود که با خلاقیت، نبوغ و زیرکی متمایز می‌شوند. برندگان برنز مصنوعاتی بسیار ماهرانه و چشمگیر خلاق‌اند که تجربه گسترده، تخیل و ابتکار طراحان خود را تأیید می‌کنند. از The Weave ساختمان آموزشی انتظار می‌رود شیئی بسیار ارجمند، ستوده و دوست‌داشتنی باشد که به‌طور چشمگیری حرفه‌ای و نوآورانه است. این طراحی برنده جایزه برنزی A' Design Award بهترین رویه‌ها را در هنر، علم، طراحی و فناوری در خود جمع می‌کند و به سبب توجه به جزئیات برجسته است. The Weave ساختمان آموزشی نیازها را زیبا برآورده می‌کند، به خواسته‌ها دست می‌زند، احساسات را مجذوب می‌سازد و کنجکاوی را برمی‌انگیزد.

پشت صحنه طراحی

بسته مطبوعاتی

اعتبارات، اعضای تیم و جزئیات فنی ارائه‌شده توسط طراح.

ویژگی‌های منحصربه‌فرد: Adaptive reuse of a New York City H-plan masonry public school. The central connector is removed and replaced with a mass timber and low iron glass atrium that organizes the School of Methodology, where learning cycles through instruction, practice, and discussion or reflection. The new commons weaves these modes into a visible shared heart, increasing daylight, orientation, and flexible study and gathering space while reuse and timber reduce embodied carbon and construction waste.
ابعاد و بسته‌بندی: Selective demolition of the existing connector enables a prefabricated mass-timber (GLT/CLT) frame inserted within the retained masonry shell. New low-iron curtain wall integrates with timber nodes. Assembly is conceived as a dry, bolted system for fast erection and disassembly. Reuse of the existing structure and timber construction reduce embodied carbon and site waste.
برچسب‌ها: Adaptive Reuse, Educational Architecture, Mass Timber, Low-Carbon Design, Daylighting, Learning Commons, Embodied Carbon, Passive Strategies, Glass Atrium, Healthy Materials
فناوری تولید: The intervention is conceived as a prefabricated mass timber structure integrated with the retained masonry building. Glulam columns and beams support CLT floor and roof panels, connected with bolted steel plates for dry assembly. A low iron insulated glass facade ties the new atrium to the existing wings. Reusing the shell and using timber reduces embodied carbon, site waste, and disruption.
چالش طراحی: The key challenge was inserting a contemporary commons into a heavy masonry H-plan while keeping the original building legible and improving sustainability. The proposal had to balance selective demolition, structural feasibility, and code-driven circulation with daylight, thermal comfort, and long-term adaptability. Achieving a light, transparent intervention without increasing energy demand required careful sectional iteration.
پژوهش: Research examined how an H-plan school can support learning through instruction, practice, and reflection while improving environmental performance through reuse. Methods included precedent study, movement/adjacency diagrams, daylight and visibility mapping, and iterative sectional/structural studies. The resulting strategy replaces the central connector with a mass-timber and glass commons that increases shared space, legibility, and low-energy flexibility.
الهام: The project was motivated by two goals: strengthen the learning cycle of instruction, practice, and reflection, and extend the life of a durable public school building through reuse. Typical H-plan schools separate activities into wings with weak shared space. A transparent mass timber commons in the former connector creates a social and academic heart, improves daylight and comfort, and supports long term adaptability with lower environmental impact.
مدت زمان پروژه: New York City, USA. Adaptive reuse proposal for an existing H-plan public school building, emphasizing reuse of the masonry shell and a low-carbon mass-timber intervention.
فرایند عملیاتی: The school is organized around three learning modes, instruction, practice, and discussion or reflection, connected by a shared atrium. Daily circulation becomes a learning loop with study balconies, library niches, and informal steps for gathering. Transparent edges support supervision and collaboration, while flexible furniture allows spaces to shift from quiet study to group discussion and exhibitions. Daylight and passive visibility reduce reliance on artificial lighting and support a healthy, low energy environment.